Bu ayaklar çok yol aldı,ayaklar yol aldıkça dışa doğru yapılan yolculuk içe dönmeye daha enteresan pekde eğlenceli olmayan bir hal almaya başlıyor bilir misin?Hep afilli cümleler duyardım ''insanın kendinin kilometrelerce uzağında olması'' gibi.Şimdi bakıyordumda yaklaştıkça uzaklaşıyormuş gibi hissediyorum.Aynı izdüşümünde buluşamıyorum kendimle(içteki ben).Çukur aynalar gibi yada tümsek hatırlamıyorum cisim aynaya yaklaştıkça görüntü büyüyerek uzaklaşıyor.. Söylese bana bir bilge şahıs bu işler böyle mi?
Ben diyorum ki yol iyidir,yol.
Gidecek çok yolum var belkide daha bilemiyorum.
Yolun sonunda nasıl bir ''ben'' ile karşılaşacağım acaba?

bir filmden

Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Vedalaşmakta zor iştir biliyor musun?
Oturursun geminin kıçına.
Bakarsın sevdiklerine, gittikçe ufalırlar, ufalırlar, kaybolurlar
O zaman anlarsın işte.
Vedaşalmak asıl kalana değil,  gidene koyar!

100 defa söyledim sana hüzünlü değilim, mizacım böyle.
Bak şarabımla beraberim.
Çocukluğumdan beri hayaller kuruyorum
Şarabımdan ayrılmadan hem de.
Ben şarabımdan ayrılmıyorum.
O da bana, bunca gidene rağmen hala hayal kurdurtmaya devam ediyor.

Ne olmuş yani büyük adam olamadıksa?
Hayallerimizi satmadık ya ?..

sevgi mi

insanlar konusunda pek yanılmıyorum artık.Şaşırmıyorum yani.İnsanlar gerçekten çok ham ruhlu kimi neyi neden sevdiklerini sorgulamadan seviyorlar.. Bu duygu ve düşünceyi anlamış değilim ben birini sevmeye başladığım vakit başını sonunu her açıdan ölçerim,karşımdaki kişinin karekterini tahlil eder gelebilecek olası hal tavırlara karşı hazırlıklı olurum.Ama çoğu insan kör kütük bodoslamasına dalıyor sevmeye realiteyi olabildiğince kapı dışı ediyor.Sizi seven insanların neden sizi sevdiğini düşünün,sizi siz olduğunuz için m seviyor yoksa sizden gelen menfaati mi seviyor menfaat denince sadece maddi bir menfaati düşünmeyin genellikle manevi menfaat tercih edlir;sevildiğini,değer gördüğünü,birinin onun için endişelendiğini bilmek.. Bunlar yanlış değil tabiki en doğal istekler ama bunların arkasında bazı pürüzler çıktığı zaman yani sizden karşı tarafa aktarılan menfaat azaldığı vakit o zaman o insanın gerçek sevgi ve muhabbetini anlarsınız.Diyeceğim o ki kimseyi,hiç kimseyi körü körüne sevmeyin.Sevgi önemli bir mevzu,öyle bir ayarda tutmak lazım ki lezzeti elemli bir telezzüz olmasın.. İlem eyyühel aziz.. vesselam

İnsanlar diyorum..

Her insan icin bir not düşsem hayatıma nasıl birsey olur ki? O kadar coklar ki,hayatımın her devresinde ayrı insanlarla güldüm,ayrı insanlara kızdım,ayrı insanlari sevdim.. Duygu yıpranması yasıyorum kimse artık cok özel değil,sadece obje gıibi geliyor. Karsına oturuyorlar bazen hayatının göbeğine oturuyorlar,konuşuyorsun,paylaşıyorsun,anlatıyorsun,dinliyorsun bazen beraber farklı ülkelere seyahat ediyorsun ama geride birsey kalmıyor. Cok fazla insan eskittim,böyle mı olmalıydı. Yanlış iliskiler mı kuruyorum, farklı mı olmalı.. Geriye birseyler kalmalı değil mı?
Artık yeni bir insan daha tanımak istemiyorum,kimsenin hikayesi umrumda değil..
Kimseyi dinlemek istemiyorum,kimsenin ne yaşadığını merak etmiyorum.

Venedik/2012-Nisan

tren garından çıkınca göreceğiniz manzara

Venedik denince şehrin içinde akan kanallar vs aklıma gelmişti ama şehrin tamamen sular ile kaplı olacağını hayal etmemiştim.Venedik sınırları içerisine girer girmez gözlerimi açtığımda sular üzerinde olduğumuzu, tren garına doğru ilerlediğimiz fark ettim.Su üzerine inşa edilmiş ''tren garı'' enteresan bir yapı.Tren garından indiğimizde ise bizi karşılayan yine su kanalları oldu..Farklı birşey beklmeyin Venedik'te..




san marco meydanına gidiyorsunuz ilk olarak vapur 

ile(6,5€) yaklaşık 50dk sürüyor,harika bir kanal manzarası izleyebilirsiniz,kenara yanaşmak için mücadele edebilrsiniz,kibar insanlar size yer veriyor.Daha sonra kahvaltı yapma gereği hissettik 8 saatlik 6 kişilik vagonda 7 kişi yatarak geçirilen tren yolculuğundan sonra./bu kısım gerçekten korkunçtu diyebilirim,ayağını uzatarak yatmak nimetmiş,hatta bingöle giderken kullandığım Kiğı-Karakoçan acentası bile nimetmiş./Kafeler biraz pahalı o meydanda,paraya kıymak zorundasınız,cimrilik yapıp sadece expresso içmeyin zehir gibi.Bu arada nasıl bir yol izleyeceğimize karar verdik;

Sonra şehirde turlamaya başladık,görüntü fix;kanal,köprü,kanal,köprü.. Kaybolma riskininz yüksek,yolu bulmak için aynı kprünün üstünden dört beş kez geçtğimiz oldu.. Ama manzara o kadar hoş ki;bu bile çok zevkli..












Pizza'da yiyelim dedik,bazı arkadaşlar pizzayı beğenmedi ama ben çok beğendim,bildiğin italyan pizzasi.. Bizim arkadaşlar annelerinin bol malzemeli,kalın hamurlu pizzasından beklediler galiba.. Mekanlar çok şirin zaten,sırf mekan için bile değer.Çay 4€80cent misal,bilin bunu.Pizza en ucuz 9€ ve masa ücreti de ödemek zorundasınız 17€ ödedik biz.(PARA ÖNEMLİ BİR FAKTÖR)








Venedik görülmeye değer harika bir şehir.. son olarak sıralıyorum;Paris>venedik>Prag
not:hediyelik eşyalar ucuz(tek bir hediye bile almadım)

Ayrılık

Bir yerde okudum ki gözünden öpmek ayrılık demekmiş,oysa babam yıllarca hep gözümden öptü beni.Bunda mı dersin bu ayrılık..

Hikmet lazım bize..

Hikmet, hikmeti anlamayı gerektirir.


Muhatap sağırsa, müziğin hiçbir anlamı yoktur.


 .


W. Lippmann