Demekki neymiş insan ümidini kaybetmeyecekmis son iki haftadır ümitsizim performansım %75 den %11 e indi o da yemek yeme uyuma farz ibadetler. Ümitsiz yaşanmaz ki iste sedece nefes alıp verirsin,su icersin ki ceset ayakta dursun. Onu dısında yasamamın hiç bir esprisi yok. Ümit umuttur aynı zamanda,çalışırsın gayret edersin umutla beklersin ama ümitsiz olursan bu çark çalışmaz. Olmaz yani.
Kolay değil bu isler çok zor,su an bunları yazarken de ümidim yok. Sabır ile bana geri dönmesini bekliyorum.
Birde delice bir yalnızlık hissi var. Biri gelip bana seni leylekler getirdi dese inanırım. Getirdi leylekler gitti. Haber yok,etki yok,tepki yok. Birde sevdiklerin uzak kere uzak. Karışan yok eden yok,arada arayıp paran var mı dısında bir olay yok. Olsun mü? Olmasın benim kimya böyle alıştı. Şimdi biri kalkıp söyle yap et dese saçma olur sana ne yahu derim. Alışkın değilim. Bu saksı ile yasamaya alıştım.
Ha bir de çok orselendim be. Zorla gulemeyi öğrendim hemde zoru zoruna. Yap o zaman ulan diyecegim yerde aa peki yapayım demeyi öğrendim. Susmayı öğrendim. Kırmamamyi öğrendim. Kir kır nereye kadar. Bardak telefon dayanmaz.
Öyle iste ne sıkıcı değil mı
Ne berbat değil mı
Ne sınır bozucu değil mı
Hiç delirmeyen insanlar var ne garip
Evet çok garip
Bak iste yine sinapslar devreye girdi
Cizirt cizirt ediyorlar
Hani diyorum bir kuş konsa badi parmağıma ağlardim bir basıma.
Sevdadan da değil
Sinirden.
Sinirli olmak Çok kötü hele agresif olmak daha kötü.
İkisi aynı şey mı yoksa zaten.
Bekle bekle zaman geçsin.
Yaşlanayım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder